Dr hab. n. med Mariola Popko Zagor

Otorynolaryngolog, chirurg plastyczny twarzy
certyfikowny przez Europejską Radę
ds. Certyfikacji w Chirurgii Plastycznej
i Rekonstrukcyjnej Twarzy.

Obszary specjalizacji

Endoskopowe operacje zatok

Endoskopowe operacje zatok przynosowych wykonuje się najczęściej u Pacjentów, którzy cierpią z powodu przewlekłego zapalenia zatok przynosowych (PZZP). Do objawów PZZP należą: bóle głowy, katar, niedrożność nosa, zaburzenia węchu. Terapię PZZP powinno się rozpocząć od leczenia farmakologicznego, a następnie – w przypadku braku poprawy stanu klinicznego Pacjenta – należy rozważyć leczenie operacyjne.

Operacje plastyczne nosa

Funkcjonalna i estetyczna operacja nosa zewnętrznego oraz przegrody nosa (rynoseptoplastyka) jest interwencją chirurgiczną, która ma na celu poprawę oddychania przez nos i wyglądu nosa zewnętrznego, t.j. poprawę zarówno formy jak i funkcji nosa. Cel ten realizowany jest poprzez korektę skrzywionej przegrody nosa jak i nosa zewnętrznego

USG szyi, badanie ultrasonograficzne szyi

Badanie USG szyi

Badanie ultrasonograficzne szyi wykonuje się w diagnostyce schorzeń gruczołów ślinowych, gruczołu tarczowego, jamy ustnej, krtani, gardła dolnego oraz węzłów chłonnych szyi

Operacje plastyczne - ważne informacje dla Pacjenta

Nos zewnętrzny to wizytówka twarzy, tożsamość człowieka.

Nos powinien odzwierciedlać charakter człowieka.  Mały zadarty ,,nosek” wygląda dobrze jedynie u lalki Barbie, kulisty wierzchołek infantylizuje wygląd twarzy, z kolei ostro zakończony długi koniuszek kojarzy się z  nosem Pinokia.

Kształt nosa powinien być naturalny i w harmonii z twarzą, według zasady ,,złotych proporcji”.

Przyklad zabiegu – opis, oraz zdjęcia przed i po operacji

Operacje plastyczne nosa mają na celu poprawę jego formy (wygląd) jak i funkcji (oddychanie, drożność nosa).

Niedrożność nosa może być spowodowana problemami z zastawką wewnętrzną i zewnętrzną. Problemy z zastawką nosa można zaobserwować przed i po operacji plastycznej nosa. W celu leczenia niedrożności nosa związanej z dysfunkcją zastawki wewnętrznej nosa opisano

  • spreader grafts (przeszczepy rozporowe)
  • spreader flaps (płaty rozporowe)
  • upper lateral splay graft (przeszczep pochylający)
  • butterfly graft (przeszczep motylkowy)
  • flaring suture (szew rozszerzający się)
  • M-plasty
  • Z-plasty
  • suspension sutures (szwy podwieszane).

Z kolei, w przypadku problemów z zastawką zewnętrzną możliwe jest:

  • uwolnienie repozycji odnóg bocznych chrząstek skrzydłowych bocznych
  • przeszczepów odnóg bocznych chrząstek skrzydłowych (lateral crural strut grafts)
  • listew odnóg bocznych chrząstek skrzydłowych (lateral crural strut grafts)
  • płata odnóg bocznych chrząstek skrzydłowych (turn-in flap)
  • przeszczepów brzeżnych odnóg bocznych chrząstek skrzydłowych (alar rim grafts) i innych metod.

Nie jest łatwo zdecydować, które techniki będą najlepsze w każdym przypadku. Po dokładnym zbadaniu i analizie nosa zewnętrznego oraz jam nosa można zdiagnozować podstawową przyczynę niedrożności nosa i wybrać jedną lub wiele procedur rekonstrukcyjnych w zależności od indywidualnego problemu.

Niemniej jednak, tak jak nie ma jednego kształtu nosa pasującego do wszystkich pacjentów, tak nie ma jednej techniki operacyjnej uniwersalnej dla wszystkich pacjentów z problem rynochirurgiczn